فلج دوره ای هایپوکالمیک یک اختلال نادر اتوزومی غالب در عضلات اسکلتی است که مشخصه آن حملات دوره ای فلج همراه با سقوط سطح پتاسیم خون می باشد. حملات معمولا زمانی رخ می دهند که بیمار روز قبل ورزش سنگین کرده و رژیم پرکربوهیدراتی دریافت داشته است. شناسایی سریع مبتلایان از جهت پیش آگهی بیماری و مدیریت صحیح درمان حایز اهمیت می باشد.در این مطالعه به بررسی این بیماری در یک خانواده بزرگ در لرستان پرداخته شد و شجره نامه آنها و علائم بالینی و آزمایشگاهی پروباند (بیمار مراجعه کننده) مورد بررسی قرار گرفت.بیمار مرد 18 ساله ای است که به دنبال مصرف غذاهای نشاسته ای دچار ضعف ناگهانی چهار اندام می شود. یافته های بالینی و آزمایشگاهی بیمار در زمان حمله منطبق با وضعیت هایپوکالمی می باشد. در شجره نامه، پدر و تنی چند از خویشاوندان وی مبتلا می باشند. این بیماری کاهش نفوذ آشکاری در زنان نشان می دهد. در شجره نامه موارد متعددی از انتقال مرد به مرد دیده می شود و در اکثر موارد بیماری حاصل ازدواج فامیلی نبوده و هر بیمار دارای یک والد و یا جد مبتلا و اکثر بیماران مرد می باشند. لذا به نظر می رسد بیماری دارای الگوی وراثتی اتوزومال غالب با کاهش نفوذ در جنس مؤنث است. این بیماری دارای هتروژنیتی ژنتیکی است اما دو ژن عمده دخیل در آن CACNL1A3 و SCN4A هستند. در بیماران با موتاسیون در ژن SCN4A نفوذ کامل بیماری در مرد و زن دیده می شود. لذا به نظر نمی رسد ژن مسبب بیماری در این خانواده SCN4A باشد. جالب توجه آن که در اینجا برخلاف سایر مطالعات، نفوذ 100% در مردان نیز دیده نمی شود.

زمینه و هدف: شیوع فلج دوره ای هیپوکالمیک در جوامع مختلف، متفاوت گزارش شده است. با توجه به بروز تظاهرات بالینی گوناگون در افراد مبتلا و لزوم درمان آنها، خصوصیات این بیماری در مراجعین به درمانگاه غدد دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مورد بررسی قرار گرفته اند.روش بررسی: در این مطالعه شیوع و خصوصیات فلج دوره ای هیپوکالمیک در 2413 بیمار هایپرتیروئیدی مراجعه کننده به درمانگاه غدد دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مورد بررسی قرارگرفته است. در بررسی همه بیماران یک پرسشنامه شامل سن، جنس، علت هیپرتیروئیدی، وجود یا عدم وجود افتالموپاتی، عوارض پوستی بیماری گریوز، سابقه فلج،اندام گرفتار حین فلج، علل مستعد کننده حمله، تعداد حملات تا موقع مراجعه، زمان شروع حملات و سطح پتاسیم حین حمله تکمیل گردید.یافته ها: حدود 52 درصد بیماری گریوز داشتند. 69 درصد از بیماران زن بودند. 19نفر (0.8 درصد ) سابقه فلج دوره ای هیپوکالمیک در ماه های گرم سال داشتند که همگی مردان مبتلا به بیماری گریوز بودند. سن متوسط آنها 10.7±30.2 سال بود. اختلال ECG و فلج عضلات تنفسی در هیچکدام از بیماران دیده نشد. میانگین پتاسیم سرم در حملات فلج 2.6±0.67 mEq/L بود. علل مستعد کننده حملات فلج شامل فعالیت شدید بدنی، مصرف کربوهیدرات و شیرینی، عفونت ها و تزریق کورتیکواستروئید بود. در 9 مورد از بیماران (47.3 درصد) هیچ عامل مستعدکننده ای دیده نشد. در هیچ بیماری پس از درمان موفقیت آمیزپرکاری تیروئید، فلج دوره ای هیپوکالمیک دیده نشد.نتیجه گیری: فلج دوره ای هیپوکالمیک عمدتا در مردان مبتلا به بیماری گریوز در آب و هوای گرم و پس از قطع درمان آنتی تیروئید اتفاق می افتد. هیچ گونه فلجی پس از درمان موفقیت آمیز هایپرتیروئیدی دیده نشد.

مقدمه: بسیاری از افرادی که دارای مشکلات داخلی هستند، ممکن است به مراکز درد رجوع کنند، بنابراین یک برخورد چند تخصصی و همه جانبه برای کسب بهترین نتیجه ضروری می باشد.توصیف بیمار: یک آقای 46 ساله با شکایت ضعف دوره ای، درد و حساسیت در لمس عضلات پروگزیمال اندام های تحتانی، اضطراب، تحریک پذیری و کاهش وزن از 3 ماه پیش، به کلینیک چند تخصصی درد مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا مراجعه کرد. نتایج معاینه و بررسی های آزمایشگاهی، نشانگر پرکاری تیروئید و افت پتاسیم شدید بود. کسر جهشی در نوار قلب 25 درصد گزارش شد. بیمار به منظور بررسی مشکلات قلبی در بخش مراقبت های قلبی بستری گردید و پروپرانولول و متیمازول تجویز شد.یافته ها: بعد از کنترل ضربان قلب و اصلاح سطح پتاسیم خون، فلج کاملا برطرف شد و کسر جهشی به 55 درصد افزایش یافت. بیمار با حال عمومی مناسب از بیمارستان مرخص گردید.نتیجه گیری: پرکاری تیروئید و فلج دوره ای ناشی از افت پتاسیم یک بیماری شناخته شده اما نادر است که در آن دوره های ضعف عضلانی و فلج دیده می شود. این بیماری با گرفتن یک تاریخچه مناسب، معاینات بالینی و بررسی های آزمایشگاهی تشخیص داده می شود. درمان مناسب برای بهبودی و پیشگیری از دوره های فلجی لازم است. اگرچه پیش آگهی بیماری معمولا مناسب می باشد، اما در صورت تشخیص نادرست یا درمان نامناسب، ممکن است کشنده باشد.

زمینه و هدف: فلج هیپو کالمیک یکی از سندرم های نسبتا ناشایع اما بالقوه خطرناک است تشخیص و درمان به موقع بیماران بدون هیچگونه عارضه ای نجات می یابند. این سندرم ناشی ار بیماری های مختلفی است که با کاهش پتاسیم سرم و فلج حاد سیستمیک مشخص می شود. فلج هیپو کالمیک وقتی اتفاق می افتد که پتاسیم سرم به کمتر از 3.5 میلی مول بر لیتر برسد که به علت جابجایی پتاسیم به داخل سلول (فلج دوره ای هیپو کالمیک و فلج دوره ای تیروتوکسیکوز) اتفاق می افتد. این مطالعه به منظور شیوع جنسی، سنی و سایر خصوصیات بیماران مبتلا به فلج دوره ای هیپو کالمیک انجام شد.روش کار: این مطالعه توصیفی - مقطعی آینده نگر که از سال 1377تا 1382در 50 بیمار مراجعه کننده به بخش اعصاب با تشخیص هیپو کالمی (بر اساس مطالعات بالینی و آزمایشگاهی) انجام گرفت. اطلاعات توسط پرسشنامه به دست آمد و پتاسیم سرم اندازه گیری شد. در نهایت داده ها به کمک نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: از 50 بیمار مبتلا 46 نفر مرد (92%) و چهار مورد زن (8%) بودند. محدوده سنی بیماران بین 60-19 سال بود و میانگین سنی بیماران 9.1±33.16سال بود. میانگین پتاسیم سرم در هنگام بستری 0.49±2.37 به دست آمد. با افزایش سن بروز هیپو کالمی نیز افزایش یافت. ولی بیشترین تعداد بیماران (76%) در محدوده سنی 20 تا 40 سال بودند. در 86% موارد موارد زمان وقوع حمله در شب و اوایل صبح بود. 11بیمار مصرف غذاهای پرکربوهیدرات و 11بیمار سابقه مصرف کورتن را ذکر کردند. در 21 مورد عود مجدد وجود داشت؟؟. در 40 بیمار فلج در چهار اندام و در 12بیمار فلج در دو اندام بود. در 4% بیماران فشار خون بالا وجود داشت و از 14 آزمون تیروییدی انجام شده چهار مورد هیپرتیروئید بودند. EKG در هشت بیمار طبیعی بود ولی در سایر موارد تغییرات غیر طبیعی وجود داشت.نتیجه گیری: نسبت موارد ابتلای مذکر به مونث بر خلاف منابع خارجی بالا است ولی کاهش سطح پتاسیم در زنان نسبت به مردان به مراتب بیشتر است درمان با استازولامید و KCL خوراکی به طور همزمان نه تنها مدت زمان بستری را کاهش می دهد بلکه در درمان بیماری موثرتر است.

فلج دوره ای هیپوکالمیک ناشی از تیروتوکسیکوز (Thyrotoxic Priodic Paralysis) TPP در آسیا شایعتر از آمریکای شمالی بوده و در اثر شیفت پتاسیم به داخل سلول ایجاد می شود. هیپرتیروئیدی با اثر بر پمپ Na-K-ATPase نفوذپذیری غشای سلول را تغییر داده و سبب هیپوکالمی می شود. در اثر هیپوکالمی بیمار دچار حملات فلج به خصوص در عضلات پروگزیمال اندام تحتانی همراه با درد، کرامپ و سفتی عضلات می شود. در بسیاری از موارد درد به صورت ناگهانی و شدید اتفاق می افتد و عواملی مثل مصرف زیاد کربوهیدرات – فعالیت فیزیکی شدید، تروما، تماس با عفونت، قاعدگی، استرس روحی و استفاده از هورمونهای تیروئیدی سبب شدت حملات می شود. در این مقاله سه بیمار مبتلا به فلج دوره ای هیپوکالمیک ناشی از تیروتوکسیکوز معرفی شده اند که در هر سه مورد ضعف عضلات پروگزیمال، حملات سوپراونتریکولارتاکیکاردی و کاهش پتاسیم مشترک بوده است. جهت درمان بیماران بایستی بیماری اولیه را که در اکثر موارد بیماری گریوز است درمان کرد. درمان هیپوکالمی در موارد خفیف تجویز خوراکی و در موارد شدید تجویز وریدی پتاسیم کلراید می باشد. تجویز استازولامید که در بیماری فلج دوره ای هیپوکالمی فامیلی مصرف می شود سبب بدتر شدن علائم در TPP می شود.

زمینه: فلج دوره ای با پتاسیم نرمال، یک اختلال اتوزومال غالب است که به واسطه اختلال در عملکرد طبیعی زیر واحد آلفای دریچه های وابسته به ولتاژ عضلات اسکلتی، ایجاد می گردد و به صورت فلج عضلات اسکلتی در حضور سطح سرمی نرمال پتاسیم، خود را نشان می دهد. هر چند که این اختلال در مطالعات زیادی مورد بررسی قرار گرفته است اما تظاهرات قلبی همراه با آن بسیار نادر است. گزارش مورد: بیمار یک مرد 21 ساله بود که با فلج چهار اندام، طپش قلب و دردهای آتیپیک به بیمارستان امام علی (ع) کرمانشاه مراجعه کرد. تظاهرات نوار قلبی این بیمار، شامل بلوک درجه اول گره دهلیزی بطنی، اکستراسیستول بطنی به صورت Bijeminated و تغییرات شدید ST-T در لیدهای پری کوردیال بود. میزان پتاسیم در هنگام مراجعه، meq 4 و میزان CPK و آلدولاز، نرمال بود. اکوکاردیوگرافی و تست ورزش بیمار نیز طبیعی گزارش شد. نتیجه گیری: پس از چهار روز معالجه بیمار با استازولامید، ضعف عضلانی و تغییرات الکتروکاردیوگرافی کاملا به حالت طبیعی برگشت نمود. درمان این بیمار، نتیجه خوبی در پی داشت. ________________________________________

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر دو ماه تمرینات مقاومتی و تعادلی بر تعادل کودکان فلج مغزی دای پلژی بود. این تحقیق روی 3 پسر فلج مغزی با میانگین سنی 5/6 سال انجام گرفت. در این پژوهش از روش پژوهشی مورد منفرد با طرح A-B استفاده شد. به طوری که پس از تعیین موقعیت خط پایه، مداخله آغاز شد و طی 24 جلسه مداخله انفرادی، تمرینات قدرتی و تعادلی به آزمودنی ها ارائه شد و هر سه آزمودنی یک ماه پس از پایان مداخله دو هفته پی در پی تحت آزمون پیگیری قرار گرفتند. تعادل با آزمون برگ اندازه گیری شد. بر اساس شاخص های آمار توصیفی و تحلیل دیداری نمودار داده ها، مداخله مورد نظر برای هر سه شرکت کننده در تعادل (PND 100% برای هر سه شرکت کننده) اثربخش بوده و میزان تعادل افراد بعد از مداخله نسبت به مرحله پایه بهبود داشته است، اما یک ماه پس از پایان مداخله روند نسبتا ثابتی داشته است. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تمرینات مقاومتی و تعادلی می تواند موجب بهبود تعادل افراد فلج مغزی شود.

مقدمه: فلج های دوره ای فامیلیال ناشی از هیپوکالمی در طبقه بندی اختلالات موسوم به کانولوپاتی قرار می گیرند. موارد نسبتا زیادی از فلج هیپوکالمیک همه ساله به اورژانش بیمارستان قائم (عج) مراجعه می نمایند. هدف این پژوهش بررسی علائم بالینی و همچنین علل اولیه و ثانویه بیماران مبتلا به فلج ناشی از هیپوکالمی بوده است.روش کار: این پژوهش توصیفی در سال 1378-1377 در مرکز اورژانس اعصاب بیمارستان قائم) عج) مشهد انجام شده است. 20 نفر از بیماران مبتلا به فلج ناشی از هیپوکالمی که جهت درمان مراجعه کرده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. مشخصات فردی، سابقه بیماری، بیماری های وابسته و تعداد حملات ثبت گردید. آزمایشات خون و ادرار و نوار قلب و معاینه عصبی از بیماران به عمل آمد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فروانی پردازش شد.نتایج: اغلب بیماران غذای دارای کربوهیدرات فراوان مصرف نموده بودند. 10 نفر سابقه مصرف دارو داشتند. در سه نفر حمله با سرما ارتباط داشت 2 نفر علائم غیر عصبی شامل تهوع، استفراغ یا میالژی داشتند. بیشترین زمان تداوم فلج بین 12-6 ساعت بوده و تنها در یک بیمار سابقه فامیلی فلج وجود داشت. الگوی فلج در اکثر بیماران به صورت ضعف حرکتی چهار اندام با برتری اندام های تحتانی بود. سطح سرمی پتاسیم در 16 بیمار کمتر از 3meq/l بود و بررسی گازهای خون شریانی در 6 بیمار اسیدوز متابولیک را نشان داد.آزمایشات تیروئیدی در 5 بیمار به نفع هیپرتیروئیدی بود. یک مورد سابقه مصرف ملین و در یک مورد نیز سابقه اسهال طولانی وجود داشت.نتیجه گیری: این تحقیق نشان داد که اکثر موارد هیپوکالمی علت ثانویه دارد و هیپوکالمی دوره ای فامیلیال از علل نادر آن می باشد.

مقدمه: فلج دوره ای شامل یک گروه از بیماری های نادر است که باعث حملات موقت، ضعف و یا فلج عضلانی می گردد. فلج دوره ای هیپوکالمیک معمولا ارثی و از نوع آتوزوم غالب با قدرت نفوذ بیشتر در مردهاست. گاهی فلج دوره ای هیپوکالمیک ممکن است نسبت به بیماری های دیگر از قبیل پرکاری تیروئید، پرکاری پاراتیروئید، مسمومیت با برخی داروها و اختلالاتی که باعث از دست دادن پتاسیم می شود، ثانویه باشد. نوع اسپورادیک آن نادر است و به ویژه در مردها بروز می کند.معرفی بیمار: مورد گزارش فلج دوره ای هیپوکالمیک از نوع اسپورادیک است که در یک مرد 34 ساله در سال 1379 رخ داده است. در بررسی انجام شده، سطح سرمی پتاسیم برابر 1.98 میلی اکی والان در لیتر بود؛ نوار قلب بیمار علاوه بر تغییرات قطعهST ، موج T منفی داشت و پیدایش موج U که مورد انتظار است، در آن دیده می شد. همچنین برادیکاردی سینوسی با فرکانس 45 در دقیقه داشت که در این بیماری نادر گزارش شده است. سایر آزمایش ها در این بیمار طبیعی بود. با استفاده از 6 گرم قرص کلرور پتاسیم همزمان با از بین رفتن فلج دوره ای، تغییرات نوار قلب و به ویژه برادی کاردی بیمار بهبود یافت.بحث: بنابراین در فلج دوره ای هیپوکالمیک آریتمی قلبی می تواند به صورت برادی کاردی سینوسی باشد که با تجویز پتاسیم خوراکی اصلاح می گردد. توصیه می شود کلیه این بیماران در مدت بستری از نظر ریتم قلبی پایش شوند و نوار قلب به صورت سریال گرفته شود.